"Mexican shoot out" of "Russian Roulette"?

Brengt de "Mexican shoot out" wild-west-taferelen in de waarderingspraktijk? Leidt een Russian Roulette echt tot een 'maximale inzet' als aandeelhouders aandelen aan elkaar verkopen? Zijn deze methoden een bruikbaar alternatief als een impasse dreigt tussen aandeelhouders?

Russian Roulette

We spreken over een 'Russian Roulette' als aandeelhouder A een bod doet op de aandelen van aandeelhouder B. Aandeelhouder B kan het bod accepteren. Als hij het bod niet accepteert, dan moet hij de aandelen van Aandeelhouder A tegen dezelfde prijs en voorwaarden overnemen.

Mexican shoot out

Een 'Mexican shoot out' is een variant op de Russian Roulette. In dit geval brengen beide aandeelhouders tegelijkertijd een bieding in een gesloten envelop uit. De aandeelhouder met het hoogste bod krijgt de mogelijkheid de ander uit te kopen.
Dit lijkt een snelle en eerlijke oplossing. Beide aandeelhouders zullen immers niet uit opportunisme een te hoge of te lage prijs noemen met als risico dan in een transactie verzeild te raken die zij eigenlijk niet wensen. Maar kun je dit in elke situatie toepassen?

Succesvoorwaarden en valkuilen

Om een 'Russian Roulette' of 'Mexican shoot out' te laten slagen, gelden drie voorwaarden:

  • Beide partijen beschikken over voldoende informatie (geen informatieasymmetrie).
  • Beide partijen zijn bereid om de aandelen van de ander over te nemen c.q. aan de ander te verkopen.
  • Beide partijen zijn in staat om onder gelijke voorwaarden en condities de aandelen van de ander over te nemen.

Zelden komt het voor dat aan alle drie de voorwaarden is voldaan. Waardoor een van de partijen een 'Russian Roulette' of 'Mexican shout out' kan gebruiken om er zijn voordeel mee te behalen.

Bijvoorbeeld: twee aandeelhouders leiden een onderneming. De een is financieel directeur, de ander commercieel directeur. Deze laatste is vaak degene met de meeste klantcontacten. Als die gebaseerd zijn op persoonlijke relaties, is het voor de commercieel directeur minder risicovol om de ander uit te kopen dan andersom. Daaruit valt op te maken dat de commercieel directeur in principe een hogere waarde zou kunnen toekennen aan de onderneming dan de financieel directeur.

Nog veel belangrijker: een 'Russian Roulette' of een 'Mexican shoot out' kan aandeelhouders dwingen hun aandelen te verkopen terwijl ze juist de wens hebben om zelfstandig door te gaan. Andersom geldt natuurlijk hetzelfde. Wat doe je als je begin veertig bent en je wordt op deze wijze 'gedwongen' om je aandelen te verkopen? Of nog erger: als je eind zestig bent en wordt gedwongen om zelfstandig door te gaan, terwijl je eigenlijk aan afbouwen toe bent.

Bezint eer ge begint

Kortom, een 'Mexican shoot out' of een 'Russian Roulette' moet niet te lichtvaardig worden gekozen als oplossing voor een impasse tussen twee aandeelhouders. In de meeste gevallen kan een deskundige waarderingsspecialist een onderbouwde en voor beide partijen redelijke waardering adviseren. Naast de belangen van beide partijen, wordt dan ook de continuïteit van de onderneming zelf meegewogen, waarbij extreme standpunten minder vat krijgen op het proces.

Top